previous pauseresume next

آپانديسيت در بارداري

آپاندیسیت یعنی عفونت زائده آپاندیس که ابتلا به آن در دوران بارداری شایع نیست.

علت ایجاد عفونت آپاندیسیت هنوز کاملا مشخص نشده و ممکن است هر کسی را مبتلا کند

عفونت آپاندیس از موارد اورژانسی نادر در بارداری است به طوری که از هر ۲ هزار زن باردار تنها یک نفر در دوره بارداری اش دچار این مشکل می شود. به محض سوءظن پزشک معالج به عفونت آپاندیس بیمار، خانم باید به بیمارستان منتقل شود و بعد از انجام آزمایش های لازم در صورت اطمینان از این عفونت تحت عمل جراحی قرار گیرد چرا که ترکیدن آپاندیس به دنبال گسترش عفونت می تواند جان مادر را به خطر بیندازد به طوری که احتمال مرگ جنین در اثر تشخیص دیرهنگام آپاندیس به یک سوم می رسد.

اگر خانمی در این دوران دچار این مشکل شد باید خونسردی اش را حفظ کند زیرا به هر حال این اتفاق افتاده و تنها راه مادر اعتماد به پزشکان است. جراحان امروز با استفاده از تکنیک های نوین جراحی پهلو را برش می دهند و سعی می کنند در حداقل زمان و حداقل برش آپاندیس را خارج کنند. مادر نباید از این برش بترسد زیرا جراح به رحم او کاری ندارد. خون ریزی این عمل زیاد نیست و بی هوش شدن مادر هم تاثیر سویی بر سلامت مادر و جنین ندارد و پزشک متخصص بی هوشی در تمام طول عمل مراقب این عزیزان است. اگر مادری برای اسکارهای ناشی از این عمل نگران است می تواند از جراحش بخواهد با روش لاپاروسکوپ او را جراحی کند. در این روش جراح با ایجاد سوراخ های ریزی جراحی را انجام می دهد.

در جـراحی آپـانـدیـسیت زنــان، رحـم آسـیـب نـمی بینـد

▪ آیا بزرگ شدن رحم بر آپاندیس اثر می گذارد؟

بله. محل قرارگیری آپاندیس در دوران بارداری کمی جابه جا می شود زیرا رحم و آپاندیس در یک محدوده هستند و بزرگ شدن رحم باعث بالا رانده شدن روده بزرگ می شود. در نتیجه آپاندیس هم بالاتر از محل اصلی خود قرار خواهد گرفت.

▪ این بالا رفتن آپاندیس چه پیامدی دارد؟

اگر فرد در دوران بارداری دچار آپاندیسیت شود به دلیل اینکه آپاندیس اش کمی بالاتر از افراد عادی قرار گرفته ممکن است درد ناشی از آن را با درد های عفونی یا ناشی از سنگ کلیه یا صفرا اشتباه بگیرد و برای درمان آن هم اول به متخصص داخلی یا متخصص بیماری های کلیوی مراجعه کند. از طرفی متخصص زنان هم ممکن است درد خانم باردار مبتلا به آپاندیسیت را با علایم زایمان زودرس، دردهای زودرس رحمی یا کنده شدن جفت اشتباه بگیرد. بنابراین تشخیص آپاندیسیت در خانم های باردار نسبت به افراد عادی به مراتب مشکل تر و دقیق تر است.

درد در ناحیه راست شکمشان ، علامت عفونت ادراری نداشتند و شرایط شان با علایم ایجاد سنگ های صفراوی همخوانی نداشت. درد همراه با حالت تهوع و استفراغ است. نتیجه آزمایش خونی هم نشان می دهد که سطح گلبول های سفید خونشان بالاست به طور کلی اگر پزشک معالج خانم بارداری درباره بیمارش به آپاندیسیت شک کند باید حتما این احتمال را جدی بگیرد و حتما تا رد این احتمال پیش برود. به هیچ عنوان نباید زن باردار مشکوک به آپاندیس را با تحت نظر گرفتن به منزل فرستاد و باید بلافاصله عفونت آپاندیسیت او را درمان کرد.

▪ چرا این عفونت در دوران بارداری اینقدر خطرناک است؟

زیرا عفونت آپاندیس به سرعت پیشرفت می کند و سبب پاره شدن یا به اصطلاح ترکیدن آپاندیس می شود. این عفونت در حفره شکمی پخش می شود. از طرفی سیستم ایمنی زن باردار نسبت به قبل از بارداری ضعیف تر است. در نتیجه عفونت آپاندیسیت برای زن باردار و جنین اش واقعا خطرناک است.

▪ معمولا هرکس که درد آپاندیس اش شروع می شود بلافاصله به اتاق جراحی می رود. آیا علایم تشخیص زودهنگام تری برای این عفونت وجود ندارد؟

واقعیت این است که فاصله شروع عفونت آپاندیس تا آغاز درد آن تنها ۲ تا ۳ ساعت است. یعنی درد اولین نشانه عفونت آپاندیس است که با مزمن شدن عفونت احتمال دارد کاهش یابد.

▪ بیشتر مادران واهمه دارند که در دوران بارداری زیر تیغ جراحی بروند زیرا می ترسند داروی بی هوشی برای سلامت جنینشان خطرناک باشد.

دلیلی برای این نگرانی وجود ندارد. متخصصان بی هوشی از داروهایی استفاده می کنند که به هیچ وجه از جفت عبور نمی کند و سبب بی هوشی جنین نمی شود. اگر هم احیانا مقداری از دارو به جنین برسد مشکلی پیش نمی آید زیرا اعمال حیات و سلامت جنین وابسته به جریان خون مادر است و اگر کمی هم داروی بی هوشی بر جنین اثر گذاشته باشد اتفاق خاصی نمی افتد و جنین همچنان به تنفس و تبادلات خونی اش ادامه می دهد.

▪ بسیاری از مادران تصور می کنند که اگر در دوران بارداری حفره شکمی شان باز شود انگار جنین آنها در کنار تیغ جراحی قرار گرفته و این سبب آسیب به او خواهد شد. آیا این فکر صحیح است؟

اصلا نباید این نگرانی را داشته باشید زیرا جنین در فضای رحم است و برای جراحی آپاندیس اگر چه حفره شکمی باز می شود اما به دیواره رحم آسیبی وارد نخواهد شد. یعنی در طول جراحی جراح به رحم کاری ندارد که مثلا تصور کنید که پرسنل اتاق عمل می توانند جنین در حال رشد را ببینند. البته چون حین عمل احتمال دارد کناره های رحم دستکاری شوند، هرچند که جراحان تا حد امکان از این حالت پیشگیری می کنند احتمال دارد مادر دچار زایمان زودرس شود که البته این مشکل با داروهای ضدانقباض رحم قابل پیشگیری است.

جراح محل جراحی را در خانم های باردار با نخ های غیرقابل جذب می دوزد و چون پوست شکم در این دوران منبسط می شود با وجود این نخ ها تحت فشار قرار می گیرد.

▪ توصیه آخر؟

به تمام خانم های باردار گوشزد می کنم که دردهای شکمی در دوران بارداری اهمیت بسیار زیادی دارند و اگر بیمار احساس می کند که دردهایش با علایم دیگری مانند تهوع یا استفراغ همراه است یا حالت منقطع (گرفتن و ول کردن) دار، باید حتما پزشک معالج خود را آگاه کند.

برای اینکه جای بخیه جراحی به حداقل ممکن برسد ۲ روش داریم، اول اینکه جراح محل را با دقت جراحی کند و بخیه بزند؛ دوم اینکه برای رفع این اسکار (جوشگاه) از روش های درمانی پوستی کمک بگیرید. بیشتر جراحان سعی می کنند که جراحی را با کمترین برش انجام دهند. به عنوان نمونه پوست را نباید با فشار زیاد دوخت یا روش هایی وجود دارند که حاشیه زخم را آزاد تر می کنند.

● عوامل موثر بر جوشگاه جراحی

۱) محل جراحی: شدت جای زخم جراحی به محل جوشگاه هم بستگی دارد. به عنوان نمونه قسمت های بالایی صورت اسکارهای خفیف تری خواهند داشت اما زیر صورت و میان تنه جوشگاه های بارزتری برجای خواهند گذاشت.

۲) سابقه خانوادگی: استعداد ژنتیکی فرد هم به شدت جوشگاه های او بعد از عمل جراحی بستگی دارد.

۳) مراقبت های فردی: بیمار باید مراقب باشد که بعد از جراحی زخمش دچار عفونت نشود و التیام آن به نحو احسن ادامه پیدا کند.

▪ حتما به توصیه های بهداشتی که پزشک جراح برای مراقبت از زخم تان می دهد، توجه کنید.

▪ جراح برحسب شدت جراحی انجام گرفته امکان دارد داروهای آنتی بیوتیکی را برایتان تجویز کند تا از عفونت های احتمالی بعد از عمل پیشگیری شود.

▪ تا ۲ روز بعد از جراحی پانسمان جراحی را باز نکنید و زخم را در تماس با آب قرار ندهید.

▪ باید گروهی از آنتی بیوتیک های موضعی را ( با تجویز پزشک) در کنار آنتی بیوتیک های خوراکی که از روز اول مصرف می کردید به محل زخم بزنید.

 • زخم را با مواد آلوده حتی آلودگی دست خودتان تماس ندهید زیرا به دلیل ضعف جسمانی بعد از عمل پوست اطراف جوشگاه عفونت پذیر است. اگر احیانا عفونتی ایجاد شود بر جوش خوردن زخم تاثیر خواهد گذاشت. به عبارتی جای زخم بد شکلی ایجاد می شود.

۴) فاصله زمانی از عمل جراحی: با گذشت زمان از عمل جراحی معمولا جوشگاه کوچک تر و کمرنگ تر می شود.

بیهوشی و عمل آپاندیس در بارداری

 

داروهایی که امروزه برای بیهوشی مادران باردار به کار می رود تا حد زیادی از سلامت کافی برخوردار است و در صورتی که با مقدار مناسب تجویز شوند، خطری برای جنین تولید نمی کنند. اما روش های بی حسی موضعی و بیهوشی نخاعی و اپیدورال در این موارد می توانند جایگزین بسیار خوبی برای بیهوشی عمومی باشند، زیرا داروهای مصرفی در این روش تاثیری بر مغز مادران ندارند و فقط با ایجاد بی حسی در ناحیه شکمی، باعث بی دردی برای مادران می شوند و در نتیجه داروهای کمتری نیز به جنین می رسد

تماس با ما

شهرضا - خيابان صاحب الزمان - بيمارستان صاحب الزمان (عج)

 Email: sal-zaman-stat@sim.mui.ac.ir

ارتباط با ما

بيمارستان اميرالمومنين(ع) شهرضا

كد پستي : ۸۶۱۷۷۴۳۱۱۱ 

Email: shahreza_hos@mui.ac.ir

پيامك: ۱۰۰۰۳۱۱۳۲۱۳۲۱۵۴۵۴